Egzystencjonalna walka dobra ze złem

Zbrodnia i kara, epicka powieść o potępieniu i odkupieniu pióra rosyjskiego pisarza Fiodora Dostojewskiego, przywołuje świat, w którym zaciera się granica pomiędzy dobrem a złem, niewinnością a zepsuciem. Wydana po raz pierwszy w 1866 roku uznawana za arcydzieło literatury opowieść, jest psychologiczną analizą biednego i zdesperowanego byłego studenta Raskolnikowa, którego teoria, że jest niezwykłą osobą, zdolną do podjęcia duchowa odpowiedzialność za używanie złych środków do osiągnięcia humanitarnych celów prowadzi go do morderstwa, którego ofiarą pada stara lichwiarka. Akt ten wywołuje koszmarne poczucie winy u Raskolnikowa, który ścigany przez rosnący głos własnego sumienia znajduję pętlę własnej winy.

Narracja

Elektryzująco przekonujący ton narracji i poruszający obraz powrotu do zdrowia chorego ducha przyczyniły się do statusu arcydzieła. Dostojewski z niesamowitą lekkość maluje niezwykłe portrety psychologiczne postaci. Alkoholika, okrutnego amoralisty, czy kobiety będącej wyidealizowanym symbolem czystej chrześcijańskiej dobroci, dzięki czemu autor, zdaje się przekonać czytelnika, że powolna, wytrwała i ciężka praca jest właściwym podejściem do życia. Zbrodnia i kara np. z Taniej Książki została pierwotnie opublikowana w odcinkach w czasopiśmie literackim “Russkij Wiestnik”, zanim ukazała się w formie książkowej w 1867 roku. W Polsce książka ukazała się po raz pierwszy w 1887 roku w przekładzie Czesława Jastrzębca-Kozłowskiego.
Zbronida i kara jest jedną z najczęściej cytowanych powieści w historii mająca wpływ na rozwój psychologii, filozofii i literatury. Do dzisiaj jest przedmiotem licznych rozważań, esejów oraz rozpraw.

Autor

Fiodor Dostojewski urodził się w 1821 roku w Moskwie. Zaliczany do najbardziej wpływowych pisarzy i myślicieli literatury rosyjskiej i światowej. Mistrz prozy realnej i naturalistycznej, którego dzieła badają ludzką kondycję w niespokojnej politycznie i duchowo Rosji XiX wieku. Poruszając tematy filozoficzne i religijne autor, nakreśla granice moralnej walki dobra ze złem. Opublikowane w 1864 roku Notatki z podziemia zapoczątkowały ruch literatury egzystencjonalnej. Na dorobek Dostojewskiego składa się dwanaście powieści, do najważniejszych należą:

– Notatki z podziemia (1864) wyd. pol. tłum. Gabriel Karski, 1929r.
– Idiota (1869) wyd. pol. tłum. Jerzy Jędrzejewicz, 1909r. 
– Biesy (1872) wyd. pol. tłum. Tadeusz Zagórski, 1908r.
– Bracia Karamazow (1880) wyd. pol. tłum. Aleksander Wat. 1913r.

Pisarz zmarł w 1881 roku.